Archive for the ‘ สัพเพเหระ ’ Category

เด็กชายชื่อยาว กับพฤติกรรมเคาะโต๊ะ

มีเด็กชายคนหนึ่ง เรียนอยู่มอต้น ชื่อและนามสกุลยาวมาก
ปกติชื่อภาษาไทยก็ยาวเป็นขบวนรถไฟแล้ว
เมื่อต้องเขียนเป็นภาษาอังกฤษ ยิ่งเพิ่มความยาวเข้าไปอีก
เด็กเคยแอบบ่นกับครูว่า.. ทำไมผมต้องเขียนชื่อยาว ๆ ด้วย
ก็เลยบอกเด็กไปว่า.. ถ้าเธออยากเขียนชื่อภาษาอังกฤษสั้น ๆ
เธอต้องไปบอก ผปค. ของเธอให้เปลี่ยนทั้งชื่อและนามสกุลให้แล้วล่ะ
ครูช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก นอกจากสะกดเป็นภาษาอังกฤษให้เธอ

ระยะเวลาปีกว่าที่ได้มีโอกาสสอน
ปกติเป็นเด็กเรียนดี และมีความรับผิดชอบพอสมควร
แต่…
พักนี้ เหมือนอะไร อะไรจะเริ่มแย่ลง
วัน วัน ไม่ทำอะไร มาถึงห้องเรียน ก็นั่งนิ่ง
หนังสือหนังหา ไปไหนก็ไม่รู้
ถ้าครูไม่ถามหา ก็มักจะไม่หยิบขึ้นมาบนโต๊ะ
จนกลายเป็นหน้าที่ของครูที่ต้องทำปฏิบัติการทวงทั้งสมุดและหนังสือ

เมื่อเริ่มสอน เขาก็มักจะนั่งมองหน้าครูตาแป๋ว เหมือนตั้งใจฟัง
ในบรรยากาศที่เพื่อน ๆ กำลังตั้งใจเรียนและฟังครู
ก็มีเสียงเคาะโต๊ะทำนองสามช่าแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ
ครูหยุดพูด และเริ่มมองหาต้นเสียง
ทุกคนเงียบ แล้วหันมองหน้ากัน สักพักทุกสายตาก็หันไปที่เด็กชายชื่อยาว
เขาคนนั้น เคาะโต๊ะเรียนเป็นประจำ
ถ้าไม่เคาะโต๊ะ ก็เคาะหัวเพื่อน หรือไม่ก็แอบลั้นลา คลานใต้โต๊ะไปแหย่เพื่อน
เหนื่อยกับพฤติกรรมของเด็กคนนี้สุด ๆ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
ตักเตือน ทำโทษ ก็แล้ว พฤติกรรมการเคาะโต๊ะก็ยังมีเหมือนเดิม

ไม่เข้าใจว่า.. เด็กทำเช่นนั้นเพื่ออะไร
ใครมีวิธีแก้ไขพฤติกรรม ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ
หมดปัญญาจริง ๆ …

เด็กหญิงที่ราบสูง (ครูนิ)

Advertisements